F. JAVIER SÁNCHEZ MARCOS

Gero eta handiagoa den bizi-itxaropena ez da arazo demografikoa, lorpen kolektiboa eta aurrerapen demokratikoaren zeinua baizik. Gero eta pertsona gehiago adin aurreratuetara iristeak hamarkada askotako aurrerapenak islatzen ditu osasunean, hezkuntzan eta gizarte-ongizatean. Funtsean, gizateriaren garaipena da.

Urte gehiago bizitzea lorpen aparta da, baina benetako erronka urte horiek zentzuz, ongizatez eta loturaz beteta egongo direla bermatzea da. Bizi-kalitaterik gabeko bizitza-bizitza aukera galdua da gizarte osoarentzat.  

Adinekoen % 40 inguru bakarrik bizi da, eta isolamenduak osasun fisikoa eta mentala hondatzen ditu. Bakardadea zahartze garaikidearen erronka nagusietako bat bihurtu da.

 

Bizitza osorako oinarrizko printzipioak

Duintasunez zahartzen den gizartea oinarri sendoen gainean eraikitzen da, adinekoak herritar aktibo, gai eta beren patuaren protagonista direla aitortzeko.

1. Autodeterminazioa: Adinekoak beren zahartze-prozesuaren protagonistak dira, eta beren bizitzei buruz erabakitzeko gaitasun osoa dute.
2. Parte-hartze aktiboa: Adineko pertsonak gizartean benetan eta eraginkortasunez inplika daitezen sustatzea, esparru guztietan.
3. Belaunaldien arteko elkartasuna: Belaunaldien artean elkarri laguntzeko eta elkar ulertzeko loturak sortzea, gizarte-ehuna aberasteko.
4. Ingurune lagunkoiak: Espazio fisikoak eta digitalak egokitzea adin guztietarako irisgarriak, seguruak eta inklusiboak izateko.
5. Inklusioa: Edadismoari eta infantilizazioari aurre egitea, erabateko herritartasuna eta adinekoen balioa aitortuz.
6. Pertsonarengan oinarritutako arreta: Arreta eta zerbitzu mota guztietan, premia, nahi eta inguruabar indibidualei lehentasuna ematea.

Gizartea egokituz: Zahartze Aktibo baterantz

Zahartze aktiboa ez da norberaren erantzukizuna: konpromiso kolektiboa da. Errespetuz eta duintasunez urte gehiago bizitzeak eskatzen du erakundeek, komunitateek eta herritarrek elkarrekin lan egitea oztopoak kentzeko eta aukerak irekitzeko.

 

 

 

Guztiontzako Etorkizun Duina eraikitzen

Zahartzea prozesu dinamikoa eta askotarikoa da, eta ezin zaio ikuspegi bakar batetik heldu. Gizarte osoaren lankidetza aktiboa eskatzen du: erakundeena, familiena, komunitateena eta adinekoena bera protagonista ukaezin gisa.

 

 

 

Zahartze aktiboa ez da soilik politika publikoaren helburu bat: erantzukizun partekatu bat da, eta guztiontzat nahi dugun gizartea eraikitzeko aukera bat.